swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów

Kapelusz maślaka osiąga średnicę od 4 do 15 cm i jest koloru brązowego przypominającego barwą mleczną czekoladę. Skóra z wierzchniej strony jest śliska, lepka, błyszcząca i łatwo oddziela się od miąższu (ma to duży plus, bowiem nie nadaje się do spożycia ze względu na kwaśny i cierpki smak). Skórka jedynie w czasie suszy wysycha. Skórka od spodniej strony jasna i błoniasta. Osłania gąbkową strukturę spodniej części kapelusza złożoną z cytrynowo-żółtych rurek. Ich długość to średnio 6-12 mm. Trzon maślaka zwyczajnego osiąga od 3 do 11 cm wysokości, a grubość mieści się w przedziale od 1 do 2,5 cm. Trzon jest twardy i pełny o jasnożółtym zabarwieniu.

 

Najczęściej tego grzyba można spotkać w terenie piaszczystym w lasach iglastych, głównie pod sosnami, z której korzeniami współtworzy zjawisko mikoryzy, czyli symbiozy dającej obu gatunkom wzajemne korzyści. Rzadziej można go spotkać w lasach mieszanych. Występuje w okresie od maja do listopada. Jest grzybem pospolitym, rzadziej spotykanym jednak na terenach wyższych gór.

 

Maślak zwyczajny jest jednym z najsmaczniejszych polskich grzybów. Wyśmienicie nadaje się do duszenia, marynowania i smażenia. Najczęściej z maślaków powstają różnego rodzaju sosy. Przed przyrządzeniem należy usunąć śluz z kapelusza, a najlepiej zdjąć skórkę. Należy wziąć pod uwagę, że u niektórych osób może wywołać objawy alergiczne. Poza tym grzyb ten nie nadaje się do suszenia i ciężko znosi transport. Znajduje się na liście grzybów dopuszczonych do obrotu w handlu i przetwórstwie.